O benim yaşama sebebim
Benim meleğim Alpay. Onu çok seviyorum. Çok zor şartlar altında bır beraberlik sürdürmemize rağmen onunla cok mutluyum. Kendisi benden 12 yaş küçük. Benim ailem buna karşı çünkü, bır kızın erkekten büyük olması ahlaksızlık onlar için çok yabancı. Benim meleğim Ankara’da yaşıyor, ben ise Frankfurtta. Yılda birkaç kez buluşuyoruz. Onun ailesi beni kabul ediyor. Onla bırlıkte olmadan önce hayatıma son vermeyı bile düşünüyordum. Ama o bana yaşama sevinci verdi. Beni hayata bağladı. Hayatın güzellıklerini onun sayesınde görebiliyorum artık. Türkıye’ye yerleşmeyi düşünüyorum. Orada is arıyorum kendime. Herkesin böyle bır meleği olmasını dılerım. Aramızdaki yaş farkı benim ve onun için hiçbır şekılde sorun değil, cünkü gönüllerimiz ve fikirlerimiz bir. O benden çok çok olgun bazı konularda. O benim sıcak yuvam, huzur kaynağım. Hani küçük bebekler annelerinin göğsünde huzur dolu uyularya, iste ben onunla öyleyim. Onu çok özlüyorum. Hatta bazen ayrılığımız yüzünden onu üzdüğümü düşündükce kahroluyorum. Üzüldüğüm zaman onu yanımda hayal ediyorum, korktuğum zaman arayabiliyorum ve ondan cesaret alabiliyorum. O benim canımdan daha önemli. Allah herkese öyle bır melek nasip etsın. Dünyada herkesin öyle bir meleği olsa, kımse kötülük düşünemez ve hep güzel şeyler yasadığı için, güzel şeyler verebilir etrafına. Umarım hiçbir zaman meleksiz kalmazsınız.
(Yazar eski üyemiz: suna)
2 Mayıs 2008 - 5:16 pm
Umarım bir ömür boyu mutlu olursunuz. Toplum olarak henüz tam olarak aşamadığımız şeyler var (Yazınızdaki yaş örneği). Sonuçta ortada bir sevgi söz konusu, hem insan bazı şeyleri kendi yaşıtlarında bulacak diye kaide yok sanırım
İnşallah en kısa zamanda bende meleğimi bulurum ve bende sizlerle güzel şeyler paylaşırım 
10 Mayıs 2008 - 9:16 am
çok güzel bi sevgi seninkisi.benim içimde olan gibi.benimde erkek arkadaşımı istemiyodu annemler.ama savaştım.başardım.sende sonuna kadar çabala arkadaşım.allah sonunuzu hayırlı etsin