O benim herşeyim
Onun için ne yazacaklarım buraya sığmaz hatta ben onu tarif bile edemem. Bir insanın yüreği bu kadar güzel olabilirmi? Ve herkes onu sevebilir mi? Benim meleğim böyle işte. Ben ona umut meleğim diyorum. O benim öz değil ama özden de öte ablam. Hatta ben ona anne diyorum. Onunla staj yapmaya başladığım dönemde tanıştım. Onun yanında staja başladım. o kadar korkuyordum ki çalışmaktan.
İlk defa iş hayatına atılacaktım. Ne yapacağımı bilemiyor ve korkuyordum. Ama 1 Temmuz 1999 günü işe ilk geldiğimde dünya güzeli biri karşıladı beni. Hala unutmuyorum o günü… An gibi aklımda… Bana ben olduğumu öğretti adeta. Bir insan onca yaşadığı üzüntülere rağmen etrafındakilere neşe saçabilir mi? Beni öyle bir hayata bağladı ki bunu kelimelerle tarif edemem. Hani tabiri caizse beni adam etti. Benki dünya da öylesine yaşayan… Bugünümü yarınımı düşünmeyen, işe yaramaz bir kızdım işte. Ama bir meleğin sihirliği deyneği değdi yüreğime. Beni değiştirdi. Birden farklı biri oldum. Ona benzemeye çalıştım. Onun kadar iyi ve onun kadar çocukları seven biri olmaya çalıştım. Biraz düzeldim ama hala onun tırnağı bile olamadığımı düşünüyorum.
Tam 7 sene oldu… Şimdi o bana kızım diyor bende o na anne… O olmayınca sanki nefes alamıyorum. Düştüğümde elimden tutuyor. Ve ben yalnızca onunla herşeyimi paylaşıyorum. O bana kendimi yalnız hissettğim zamanlarda ” Ben hep senin sağ omzundayım annecim. yalnız değilsinnn.” diyor. Onu anlatıyorum herkese.. iyiki varsın umut meleğim seni çok seviyorum.
(Yazar eski üyemiz: umutmelegi)