Babam
merhaba size benim hayatımdaki ilk meleğimi anlatmak istiyorum o sevgi dolu bilgili ve herşeyden önce dürüst biriydi şu an ayaklarım üzerinde duruyorsam ; kişiliğim ve karekterim oturmuşsa bu onun eseri insanları tanıyor ve iyi kötüyü ayırd edebiliyorsam bu meleğimin başarısı. ama içimde bir sizi ve bu sonsuza kadarda içimde kalacak biz insanlar bir çok şeyin değerini kaybedince anlıyoruz ve ben meleğimi 4 yıl önce kaybettim ve ona bir kez babacığım seni seviyorum demedim diyemedim ama biliyorumki o beni her gün izliyor ve ben her gün gökyüzüne bakıp babacım seni seviyorum diyorum. sizlerde geç kalmadan içinizdeki sevgiyi söyleyin bu inanın zor diil kaybedince bunu acısını çekmek çok zor :(((
(Yazar eski üyemiz: simliperi)